Ik begin vandaag...

Het is zo ver. De stap is gezet. De stap naar een diëtiste. En niet zomaar een diëtiste, nee, een sana-coach. En eentje met super donkere ogen, ik heb nog nooit zo donkere ogen gezien. Knap hoor! En zo jong. Heerlijk. Duidelijk nog niet getekend door de slapeloze nachten en het rennen achter kinderen. Ze nam de tijd om naar mijn chaos te luisteren. Chaos, niet de Griekse god waaruit Gaia, Tartarus en Eros ontstonden, nee, de georganiseerde chaos in mijn hoofd. Maar wat blijkt uit mijn waterval van meningen over eten is dat bij mij alles warm moet zijn. Gek hè. Dus ik moet water drinken. Ja, niet MEER water, nee, gewoon water. Want ik drink geen water. Brr. Water is koud en smaakt naar niks, smaakt zelfs niet naar meer... dus waarom zou ik water drinken? Wel.... ik moest dus op een supersonische weegschaal gaan staan die vanalles meet. Gewoon met mijn blote voeten op een zwarte schijf... meer was het eigenlijk niet. Maar door mijn blote voeten kon dat machine vanalles meten. Ik had geen grote verrassingen verwacht. Ik ben nu eenmaal obees, daar heb ik geen weegschaal voor nodig. Maar euuu er kwam wel degelijk een verrassing uit.... mijn metabolische leeftijd...wat?!? 59,9 jaar 😳. Ok. Daar was ik dus écht niet goed van. Dus nee, ik ga niet op dieet, ik ga op verjongingskuur. Klinkt niet zo erg als op dieet gaan. Maar ik ga trouwens niet op dieet. Ik ga gezond eten. En water drinken. Met liters. Bring it on! 
Dus, wish me luck. Ik streef naar een leeftijd van 26 jaar, want zo voel ik mij tenslotte in mijn hoofd. Duidelijk niet in mijn lijf maar wel in mijn hoofd!

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Baby it’s cold outside

Afbeelding
Ligt het aan mij of lijkt deze winter extra lang te duren? Wel leuk dat we geregeld van de zon kunnen genieten maar vrieskou is écht niets voor mij. Ik gruwel van vrieskou. 10 graden is voor mij dikwijls nog ijskoud. Ik loop zowat het hele jaar door met een sjaal aan. Als mijn man in korte broek rondloopt, loop ik nog rond met een gilet. Die gilet gaat trouwens maar uit als ik bijna misselijk word van de warmte. Maar vrieskou - OMG - ik gruwel er van. En de hele dag door ben ik statisch geladen. Mijn oudste dochter, met haar spraakstoornis, verzint er de grappigste uitspraken over: “ik heb op stroom gezeten” en deze avond had ze magnetisch haar. Hahaha, ze kan er niet aan doen maar wij moeten er toch altijd om lachen. Eens ze snapt wat ze gezegd heeft, moet ze er ook om lachen.  Maar bij zoveel dingen krijg ik een schok, de auto, mijn borduurmachine (élke keer hé!), mensen... och God, de kinderen... aaaah een kus!!! Neeee! Jawel hoor. Schok.  Maar alhoewel ik élke keer een sch...
Meer lezen

Het lijkt wel Kerstmis :)

Afbeelding
Soms, zo heel soms, word ik aangenaam verrast door iemand. Ik weet niet waarom, maar meestal voel ik mezelf nogal "hostile" tegenover de medemens. Waarschijnlijk is mijn vertrouwen in mijn medemens als zoveel keer beschadigd, dat ik meestal wantrouwig sta tegenover vreemden. Maar nu, met BiekeKreatief, kom ik in aanraking met de meest verschillende mensen. Ik vind dat best wel leuk, maar ook af en toe wat onwennig. Ik ben niet zo extrovert. Mijn moeder en mijn zus zijn wel super extrovert en vinden het dus geweldig om te "stoefen" over mij, maar ik heb dan meestal plaatsvervangende schaamte. Maar in ieder geval, ik dwaal af. Vandaag ben ik zo mega aangenaam verrast door - laten we hem "de schoenenman" noemen. Deze bestelling had ik via mijn favoriete winkel in Melle gekregen want ze hadden een vraag gehad om schoenen te borduren. Tuurlijk kan ik dat en ik werd eerlijk gezegd al helemaal enthousiast van zo een bestelling. Schoenen én borduren. En ja, nog...
Meer lezen

All good things come in three.

Afbeelding
Ik had eigenlijk helemaal niks gepland vandaag. Geen dringende bestellingen, geen geplande bezoekjes. Gewoon. Zondag. Maar toen begon mijn creatieve brein op volle toeren te draaien.  Een paar maanden geleden had ik een smiley tasje voor dochterlief gemaakt.... maar ... dochterlief is al een tijdje dat zakje kwijt. Dus die oortjes slingeren rond, hangen half uit haar jas of trui. Mmmm... dus vlug - voor ze vertrekt naar de film - toch eerst een tasje maken? Moet lukken. Machine aan, stofje gezocht, garenkleurtje uitgekozen. Ahhh zo leuk! En aangezien dochterlief tot over haar oren verliefd is, moest ik wel een hartentasje maken, toch?  Het is een super klein tasje geworden. De oortjes passen er net in. Ik heb er een lintje met haar naam aangehangen in het geval het toch verloren gaat.  Dochterlief super blij. Gelukkig. Maar toen kwam onze jongste jongedame en die wilde er natuurlijk ook één. En het liefste vandaag 😃. En of ik ook nog andere tasjes had... Aangezien zij he...
Meer lezen