Het lijkt wel Kerstmis :)

Soms, zo heel soms, word ik aangenaam verrast door iemand. Ik weet niet waarom, maar meestal voel ik mezelf nogal "hostile" tegenover de medemens. Waarschijnlijk is mijn vertrouwen in mijn medemens als zoveel keer beschadigd, dat ik meestal wantrouwig sta tegenover vreemden. Maar nu, met BiekeKreatief, kom ik in aanraking met de meest verschillende mensen. Ik vind dat best wel leuk, maar ook af en toe wat onwennig. Ik ben niet zo extrovert. Mijn moeder en mijn zus zijn wel super extrovert en vinden het dus geweldig om te "stoefen" over mij, maar ik heb dan meestal plaatsvervangende schaamte. Maar in ieder geval, ik dwaal af. Vandaag ben ik zo mega aangenaam verrast door - laten we hem "de schoenenman" noemen.

Deze bestelling had ik via mijn favoriete winkel in Melle gekregen want ze hadden een vraag gehad om schoenen te borduren. Tuurlijk kan ik dat en ik werd eerlijk gezegd al helemaal enthousiast van zo een bestelling. Schoenen én borduren. En ja, nog een leuk merk er boven op, het leek wel Kerst, hahaha ja toen ook al. Maar het mocht niet zijn. Bloed (letterlijk), zweet (niet zo letterlijk) en tranen (weer letterlijk), want het wilde maar niet lukken. Noem het karma, geen idee wat het was, maar het wou maar niet lukken. De borduurmachine weigerde om die schoenen - ook al had ik een speciale schoenenframe - te borduren. Dus ja, met een klein hartje terug naar de schoenenman en moeten opbiechten dat het maar niet lukte. Ik stelde hem dan voor om het met heat-transfer te doen en de namen er op te persen. Wel, persen is een groot woord want dat moet ik doen met zo een ieniemienie strijkijzertje. Maar daar word ik helemaal zen van, dus dat is niet erg. Dus gelukkig vond hij het een goed idee en vandaag kwam hij ze dan ophalen. Ik vind dat altijd spannend als de klant de spullen komt ophalen. Wat als het niet goed is? Aaah, daar heb je mijn faalangst weer.

Maar de schoenenman was super tevreden! En hij had nog stickers én T-shirts én zonnebrillen én zo een ding om sleutels aan te hangen, allemaal voor zoonlief omdat ik hem verteld had dat zoonlief helemaal gek was op dat schoenenmerk. Wow! Over een verrassing gesproken! Super tof, niet normaal. Dus zo werd ik aangenaam verrast door mijn medemens :).

Voor zoonlief was het trouwens een spannende dag vandaag, jaja, zoonlief heeft nu ook zijn eigen speciale beugel. Ik hou mijn hart vast want na de ervaring met dochterlief, weet ik dat een beugel wilt zeggen dat er 3 keer op een dag uitgebreid moet gepoetst worden, geen frisdrank, geen harde snoepjes, enz. Dus dat wordt even wennen voor meneer. Maar dat komt zeker goed!

Straks doe ik nog een rondje langs de post om de bestelling van de twee tasjes te versturen. Dit is het tasje van vandaag:

Sportieve toilettas

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Baby it’s cold outside

Afbeelding
Ligt het aan mij of lijkt deze winter extra lang te duren? Wel leuk dat we geregeld van de zon kunnen genieten maar vrieskou is écht niets voor mij. Ik gruwel van vrieskou. 10 graden is voor mij dikwijls nog ijskoud. Ik loop zowat het hele jaar door met een sjaal aan. Als mijn man in korte broek rondloopt, loop ik nog rond met een gilet. Die gilet gaat trouwens maar uit als ik bijna misselijk word van de warmte. Maar vrieskou - OMG - ik gruwel er van. En de hele dag door ben ik statisch geladen. Mijn oudste dochter, met haar spraakstoornis, verzint er de grappigste uitspraken over: “ik heb op stroom gezeten” en deze avond had ze magnetisch haar. Hahaha, ze kan er niet aan doen maar wij moeten er toch altijd om lachen. Eens ze snapt wat ze gezegd heeft, moet ze er ook om lachen.  Maar bij zoveel dingen krijg ik een schok, de auto, mijn borduurmachine (élke keer hé!), mensen... och God, de kinderen... aaaah een kus!!! Neeee! Jawel hoor. Schok.  Maar alhoewel ik élke keer een sch...
Meer lezen

All good things come in three.

Afbeelding
Ik had eigenlijk helemaal niks gepland vandaag. Geen dringende bestellingen, geen geplande bezoekjes. Gewoon. Zondag. Maar toen begon mijn creatieve brein op volle toeren te draaien.  Een paar maanden geleden had ik een smiley tasje voor dochterlief gemaakt.... maar ... dochterlief is al een tijdje dat zakje kwijt. Dus die oortjes slingeren rond, hangen half uit haar jas of trui. Mmmm... dus vlug - voor ze vertrekt naar de film - toch eerst een tasje maken? Moet lukken. Machine aan, stofje gezocht, garenkleurtje uitgekozen. Ahhh zo leuk! En aangezien dochterlief tot over haar oren verliefd is, moest ik wel een hartentasje maken, toch?  Het is een super klein tasje geworden. De oortjes passen er net in. Ik heb er een lintje met haar naam aangehangen in het geval het toch verloren gaat.  Dochterlief super blij. Gelukkig. Maar toen kwam onze jongste jongedame en die wilde er natuurlijk ook één. En het liefste vandaag 😃. En of ik ook nog andere tasjes had... Aangezien zij he...
Meer lezen